7. Werner Toonk (1973)

Amsterdam: mijn stad

Waar je geboren wordt (Almelo) en waar je opgroeit (Hellendoorn), dat zijn keuzes die voor je gemaakt worden. Waar je gaat wonen, dat bepaal je zelf. Na mijn studie (Universiteit Twente) en een reis rond de wereld, koos ik er in 1998 voor om in Amsterdam te gaan wonen. Die stad boeide me van kinds af aan en daar wilde ik graag wonen. Sinds ik er woon voel ik me er thuis en geniet ik elke dag van de dynamiek van deze stad. Van de wijze waarop al die verschillende mensen hier op dat kleine stukje met elkaar samenleven, van het fietsen over de grachten, het slenteren over de markt of door de winkelstraten, van het culturele aanbod en van de diversiteit aan winkels. Ik vind Amsterdam de mooiste stad van de wereld!

Amsterdam: mijn inspiratie

Ik zie graag een stad waarin het niet alleen prettig wonen is, maar ook een stad waar toeristen welkom zijn, net als moslims, homo's of welke andere groeperingen dan ook. Een stad waar we met elkaar trots op zijn en die zich kan meten met andere Europese hoofdsteden. Een stad waar je veilig over straat kunt, waar je je auto kunt parkeren waar je moet zijn en een stad waar wat te doen is als je daar zin in hebt. Een stad waarin kansen geboden worden voor ondernemers en waar mensen zich kunnen ontwikkelen. Een stad waar kinderen veilig op kunnen groeien en uitstekend onderwijs krijgen in gebouwen waar niets op aan te merken is. Dat is waar ik me vanuit de Gemeenteraad voor in wil zetten.

Amsterdam: mijn frustratie

Amsterdam was ooit de stad waar alles kon. Tegenwoordig is vrijwel alles in beperkende regels vastgelegd. Een dakterras aanleggen mag, maar het hek moet wel een meter vanaf de dakrand. Twee kleine woningen samenvoegen tot een grotere mag, maar alleen als je duizenden euro's aan de gemeente betaalt. Een borrel drinken in het café mag, maar op tijd naar huis want de sluitingstijden zijn strikt. En pas op als je op het terras staat te drinken, want dat mag weer niet. Verwarming op het terras mag (in sommige delen), maar alleen in de zomer. En sommige winkels mogen open op zondag, maar de meeste nog niet.

Het frustreert mij als ik zie hoe dogmatisch de linkse partijen wekelijks weer nieuwe regels verzinnen om de vrijheid van Amsterdammers en ondernemers verder te beperken. En het frustreert mij als ik zie hoe linkse politici problemen niet aanpakken maar uitstellen. Een goed voorbeeld daarvan zijn de parkeergarages die maar niet gebouwd worden terwijl ze voor de bereikbaarheid extreem nodig zijn en er voldoende geld is om wel te bouwen. Of de panden die staan te verkrotten omdat er allerlei beperkende eisen worden gesteld aan de eigenaren. Het wordt tijd dat dat anders gaat.

Amsterdam: mijn betrokkenheid

In plaats van roepen vanaf de zijlijn dat het beter kan, steek ik liever de handen uit de mouwen. In 2002 begon ik als jongste stadsdeelbestuur in Amsterdam Oud-West. Vervolgens heb ik mij zeven jaar fulltime ingezet om de straten schoon te krijgen en het parkeren makkelijker te maken. En dat is gelukt.

In 2002 was Oud-West nog een van de smerigste delen van Amsterdam en gaven de bewoners er het laagste cijfer van de hele stad voor het parkeerbeleid. Nu is Oud-West een van de schoonste delen van de stad, en bewoners waarderen het parkeerbeleid weer met een krappe voldoende. Ze hoeven tegenwoordig 's avonds niet meer drie kwartier te zoeken naar een parkeerplaats, en een deel van het opgehaalde parkeergeld wordt geïnvesteerd in parkeergarages waar vergunninghouders kunnen staan zonder extra te betalen.

Amsterdam: mijn stijl

Ik hou van het openbare debat en mijn stijl is open en transparant. Geen achterkamertjes of verborgen agenda's, maar zeggen waar het op staat, waar het heen moet met de stad en waarom. Als stadsdeelbestuurder hield ik bijvoorbeeld dagelijks een weblog bij. Duizenden mensen wisten dat te vinden en konden er lezen wat ik deed en waarom. Ook konden ze daar reageren en hun mening laten horen. Op die manier kwam de stadsdeelpolitiek niet alleen dichter bij de burgers te staan, maar kreeg ik zelf ook een schat aan informatie en waardevolle ideeën van bewoners om de buurt aantrekkelijker te maken. En via een digitaal panel kregen we maandelijks van zo'n 1.500 mensen hun mening te horen over uiteenlopende onderwerpen. Dat soort dingen zouden we in de hele stad moeten doen, want uiteindelijk gaan de besluiten van de Gemeenteraad het welzijn en de portemonnee van alle Amsterdammers aan.

Eindeloze overleggen om het overleggen zijn aan mijn niet besteed. Het resultaat voor de Amsterdammer en de ondernemers staat voorop. Wat merken zij ervan en hoe wordt het beter voor hen? Daar gaat het om en dat is wat ik in de Gemeenteraad wil inbrengen.

Meer van Werner vindt u op:

http://wernertoonk.hyves.nl/?ref=sr

http://www.wernertoonk.nl/