Portret René Brugman: Wijkagent in Plan van Gool

14 februari 2015

Maatschappelijk bevlogen René Brugman sleutelfiguur in succes Plan van Gool

René Brugman is wijkagent van Plan van Gool en een maatschappelijk middelpunt. In 2010 begon hij tezamen met partners als de woningbouw, het stadsdeel, jeugdzorg en niet te vergeten gebiedsbeheerder Bertus van Amersfoort aan het opkrikken van deze in het slob geraakte buurt. A mission impossible volgens insiders. Amper vijf jaar later komt hij tot de conclusie dat “het angstig goed gaat”. Met beperkte middelen is het maximale resultaat verkregen. De rust, sociale cohesie en positieve spiraal lijken zijn intrede te hebben gedaan in het recentelijk als No go area” bestempelde gebied. Wat is zijn rol binnen dit succes geweest en wat ziet hij als de aandachtspunten voor de komende jaren?

Hoe ben je in 2010 te werk gegaan?

“Mijn functie legde zich voornamelijk toe op het in kaart brengen van de probleemjongeren. Dat is vrij aardig gelukt. Doordat we werken met korte lijntjes en een strakke communicatie kom je er meteen achter waar de angel zit. Eerst zag je dat de hangjongeren ons niet wilden zien of spreken. Doordat we de dialoog met hen zijn aangegaan en ze merkten dat we er niet alleen maar zijn om hen te bestraffen komen ze nu ook naar ons toe. Zo help ik sommige van die jongeren met het invullen van hun formulieren. Van een uitsluitend repressieve aanpak zijn we naar een meer hulpverlenende variant gegaan. Hiernaast trekken ze zich ook op aan jongeren uit de buurt die uit het criminele circuit zijn gestapt en nu een voorbeeldige maatschappelijke functie vervullen. Uiteindelijk willen ze allemaal huisje, boompje, beestje”.

First offenders hard aanpakken

René vervolgt: “De dialoog met hen aangaan betekent niet soft optreden. In de politiek heerst nog weleens de gedachte van ‘Ooh, a first offender, daar hoeven we in eerste instantie niet pittig tegen op te treden’. Ik bestrijd deze opvatting ten zeerste. Juist first offenders moet je in de kraag grijpen en duidelijk maken dat hun gedrag leidt tot persoonlijk verval. Dit kan je bewerkstelligen door deze jongeren naschoolse opvang te geven, meer in een gedwongen kader te laten functioneren en actief te betrekken bij sportactiviteiten”.

Wat is je affiniteit met de VVD?

“Wat ik bij de VVD prettig vind is dat er gehoor wordt gegeven aan geluiden uit het maatschappelijke werkveld en dat ze ondernemerschap en veiligheid hoog in het vaandel hebben staan. Daar kan ik mij goed mee vereenzelvigen. Hands on, altijd op zoek naar de duurzame oplossing en niet angstig om de vinger op de zere plek te leggen”.

Strafbaarstelling rooftas

“Waar ik in mijn eigen buurt tegen aanloop, is het gebruik en in bezit hebben van de zogeheten ‘rooftas’. Een tas die dient om detectiepoortjes binnen winkels van hun functie te ontdoen. Ook kan je op internet veel te eenvoudig ontlabelaars kopen die uitsluitend tot doel hebben om een winkeldiefstal te vergemakkelijken. Mijns inziens moet dit op nationaal niveau strafbaar worden gesteld. Je kan namelijk niet betogen dat je zulke dingen voor een ander doel dan diefstal gebruikt”.

Verdwijnen camera’s kan tot terugval leiden

De teruglopende criminaliteitscijfers zijn deels toe te schrijven op het conto van de gemeente die in 2010 beveiligingscamera’s heeft laten plaatsen. Nu het weer beter gaat redeneert de gemeente dat de camera’s weggehaald kunnen worden. “Ik vind dit jammer en ook moeilijk aan de bewoners uit te leggen. Wat wij hier met veel overgave en energie in de steigers hebben gezet kan je niet met een in mijn ogen louter kostenbesparend argument in de waagschaal leggen. Nu heb je nog veel bouwvakkers die ’s middags aan het werk zijn en zo een bewakende functie uitoefenen, maar binnenkort verdwijnen zij ook”.

Marktconform opleiden 

“Het is van belang goed contact met de jeugd te houden. Je moet er bovenop zitten en korte lijntjes hanteren, anders verval je zo in een oude situatie. We blijven hen actief helpen met het invullen van formulieren etc. En maatwerk op de arbeidsmarkt is cruciaal om de positieve spiraal in de buurt op gang te helpen. Laat die jongens een cursus tot lasser of autospuiter volgen. Daar is namelijk behoefte aan. Rolmodellen creëren die de jeugd aanmoedigen naar school te gaan en een baan te krijgen. Dit zal vervolgens weer zijn positieve uitwerking hebben op hun broertjes en vriendjes”.

Stimulans lokaal ondernemerschap

“Hiernaast probeer ik ook de lokale ondernemers actief te ondersteunen in hun strijd tegen winkeldiefstal. De strafbaarstelling van rooftassen zou hierbij heel effectief werken. Om lokale ondernemers op de been te houden en de buurt sociaal economisch in het zadel te hijsen, zouden er ook grote investeerders gelokt moeten worden.  Zoals nu bijvoorbeeld de Mediamarkt. Dat kan de buurt een ontzettende impuls geven. Ook wordt er door de ondernemers verwijtend naar de invoering van het betaald parkeren gewezen. Hierdoor heeft de buurt veel winkeliers aan Purmerend verloren”.

Werk als kickboksleraar met gehandicapte jongeren

Naast zijn pragmatische werk als wijkagent in Plan van Gool maakt René zich ook maatschappelijk verdienstelijk als kickboksleraar bij sportvereniging Only Friends voor jongeren met een lichamelijke en/of verstandelijke beperking. “Tijdens een teambuildingsdag in 2011 kwam ik in aanraking met deze sportclub en was ik meteen verkocht. Het leuke is ook dat ik de training aanpas aan de beperking waar de desbetreffende jongere mee kampt. Zo mag iemand in een rolstoel bijvoorbeeld weer een elleboog uitdelen. Op deze manier houd je het spannend en evenwichtig”.

Twee wit en een halfje bruin

In 2012 werd een boek met deze opmerkelijke titel uitgebracht. René schreef dit boek met een aan cocaïne verslaafde man. Ze beschrijven hierin de teloorgang van een succesvol zakenman. Een schokkend en waargebeurd relaas.

Valentijnstaart

Op 13 februari ontving René Brugman van de Provinciale Statenfractie van de VVD Noord-Holland een Valentijnstaart voor zijn uitstekende rol als wijkagent binnen Plan van Gool en zijn bijzondere maatschappelijke betrokkenheid.

Geschreven door Bruno Saman