De Koekjes van Dorienke

Door Nick Hilhorst

Twintig keer kwamen we samen om tot Durf en Optimisme te komen. Twintig middagen of avonden. Twintig kannen koffie. Liters thee. Een biertje en een wijntje. En, vooral niet te vergeten, de vele koekjes en goede zorgen van Dorienke.

De afgelopen maanden heb ik het voorrecht gehad mee te mogen schrijven aan het nieuwe verkiezingsprogramma. Het was niet de eerste keer dat ik mocht schrijven voor de VVD, maar wel in deze vorm. De keus was namelijk gemaakt voor een breder programma, getrokken door een commissie, met veel input van leden en van andere Amsterdammers.

Dit was ook te merken vanaf onze eerste vergadering. Ons werd niet opgelegd wat we moesten doen of welke boodschap we moesten verkondigen. Wij kregen juist de vraag : ‘wat zijn voor jullie de belangrijkste thema’s?’ En direct werd duidelijk dat het bestuur een diverse commissie had samengesteld. Alle flanken werden bediend: van klassieke ‘rechtse’ liberalen tot meer ‘linkse’ sociaal liberalen. Van iemand die net een jaar in de stad woont, tot iemand die er al een huis had toen ik 32 jaar geleden ben geboren.

Het bestuur heeft daarin een goede keuze gemaakt. De eerste vier-vijf weken waren flinke discussies over de thema’s die wij zelf aandroegen. Flinke discussie, met mooie resultaten, waarbij vooral de persoonlijke elementen mij zijn bijgebleven.

Zo ontketende ik een felle discussie door op te merken ‘dat Amsterdam toch helemaal niet zo vies is.’ Bezien vanuit de jaren dat ik in het buitenland heb gewoond misschien wel te begrijpen, maar duidelijk een thema voor diegenen die het centrum van Amsterdam de afgelopen jaren hebben zien veranderen. En zo ook de discussies over de vakantieverhuur van particuliere woningen. ‘Dan zit er weer zo’n Brit op het balkon van de buren een joint te roken’.

Ongeacht waar we stonden in deze discussies, het maakte duidelijk dat wij allemaal zeer betrokken zijn bij onze stad. Dat wij trots zijn. Dat wij onze stad zien veranderen. Dat die verandering heel natuurlijk is, maar dat die soms ook in goede banen geleid moet worden. En dat wij daarin dus keuzes moesten gaan maken.

Na de interne discussies begon het echte proces. Wij hebben gesproken met Amsterdammers uit de verschillende stadsdelen. Met de wethouders en de fractie. Met prominente en minder prominente VVD’ers. En met een reeks aan organisaties, van Milieudefensie tot Tours & Tickets en van GVB tot scholen en politie.

Het is met dank aan al deze input; met dank aan de uren die de verschillende betrokkenen erin hebben gestopt; en met dank aan de goede zorgen van Dorienke de Grave; dat wij Durf en Optimisme op hebben kunnen leveren. Ook al gingen de koekjes door de lijnbewuste dames al na een paar weken in de ban, Dorienke bleef goed voor ons zorgen. Dank voor alle bijdrages!